Konta Apex Legends (Apex) — skiny i skrzynki

Najpierw ranga, i to schody, a nie zbocze. Konta Rookie i Bronze kosztują mniej więcej tyle samo niezależnie od poziomu; Silver i Gold stoją stopień wyżej; Platinum i Diamond jeszcze stopień wyżej, często kilkakrotność dołu półki. Ranga to to, na czym skończył poprzedni właściciel, a stojące za nią punkty są na karcie — tabela niżej łączy jedno z drugim.

Dziedzictwa po drugie, a w praktyce często po pierwsze. Dziedzictwo to jedyna rzecz w Apex, której nie da się kupić wprost: wypada z paczek w tempie, które każdą uczciwą rachubą czyni je przedmiotem za setki dolarów, i konto, które je ma, jest wyceniane jako konto z dziedzictwem. Nie dostajemy dziedzictw jako pola danych, więc pokazujemy je tam, gdzie je widać — na zrzutach i w kolekcji na karcie.

Poziom znaczy mniej, niż sugeruje liczba. Rośnie z graniem, sufit jest wysoki, a dwa konta z tą samą rangą i zupełnie różnymi poziomami sprzedają się za podobne pieniądze. Poziom mówi ci za to, jak długo konto było grane, a to warto wiedzieć z innego powodu — patrz ryzyka.

Strona EA wyznacza podłogę: które platformy są powiązane, czy to konto powiązane ze Steam i w jakim kraju powstało. Nic z tego nie jest wartością, wszystko decyduje, czy to samo konto jest dla ciebie w ogóle grywalne.

Najpierw platforma. Konto Apex żyje na koncie EA, a konto EA decyduje, gdzie da się grać: konta powiązane ze Steam grają na PC przez Steam, powiązane z konsolą — przez powiązane PlayStation lub Xbox. Karta pokazuje powiązania; konto przypięte do cudzej konsoli to trwały węzeł, nie szczegół.

Potem powód zakupu. Jeśli to dziedzictwo, szukaj go na zrzutach i w kolekcji przed czymkolwiek innym, a ofertę, która o nim wspomina, ale go nie pokazuje, traktuj jak ofertę bez dziedzictwa. Jeśli to ranga, czytaj punkty, a nie nazwę tieru — tabela wyżej to progi samego Respawna.

Po trzecie bramka rankingu: ranking otwiera się na dwudziestym poziomie, więc każde konto na tej półce ją przechodzi — filtr poziomu jest dla tych, którzy chcą granego konta, nie dla dostępu.

Dostęp na końcu i nigdy opcjonalnie: skrzynka na koncie EA czyni je twoim, a proces odzyskiwania EA opiera się na historii zakupów, którą trzyma poprzedni właściciel. Każda karta mówi, czy e-mail jest w komplecie.

Regulamin EA zakazuje sprzedaży i udostępniania konta, a EA egzekwuje to aktywniej niż większość wydawców: konta przyłapane na handlu mogą zostać zamknięte, a wsparcie przywraca konta temu, kto udowodni pierwsze zakupy. Praktyczne ryzyko jest więc dwustronne — roszczenie poprzedniego właściciela i, rzadziej, reakcja EA na sam transfer. Pełny dostęp z e-mailem w komplecie usuwa pierwsze; drugiego nie usuwa nic i żadna gwarancja go nie obejmuje.

Specyfika Apex: bany za oszustwa są trwałe i powiązane ze sprzętem, a konto, które kiedykolwiek oflagowano, niesie tę historię. Konta levelowane botami banowane są falami, tygodnie po fakcie — wysoki poziom na młodym koncie prawie bez historii rankingowej to wzorzec, który powinien budzić podejrzenie.

Jedna rzecz, która nie jest ryzykiem, ale myli kupujących: cross-progression. Odkąd EA połączyło postęp z konsol i PC pod jednym kontem EA, „scalanie” to jednorazowy proces, który na większości kont już się wydarzył; nie da się go powtórzyć, żeby wcielić kupione konto do własnego.

Zmień hasło EA, potem przenieś e-mail na swój, potem włącz weryfikację logowania EA — w tej kolejności. Sprawdź stronę powiązanych kont i usuń każde powiązanie z platformą, której nie posiadasz; jeśli konto jest powiązane ze Steam, dołączony login Steam wymaga tych samych trzech kroków.

Potem uruchom grę i porównaj profil z kartą: poziom, rangę i punkty, odblokowane legendy i — jeśli po to kupowałeś — dziedzictwo w kolekcji. Wszystko to, dopóki okno potwierdzenia jest otwarte — w tym oknie pieniądze sprzedawcy są jeszcze zamrożone.

Wystawienie jest darmowe, prowizja przy sprzedaży. Konto Apex sprzedaje to, co podane wprost: ranga z punktami, poziom, powiązane platformy, kraj i — ponad wszystko — czy jest dziedzictwo, pokazane na zrzucie, a nie zadeklarowane zdaniem. Kupujący szukają dziedzictw po nazwie; konto, które je pokazuje, sprzedaje się w innej cenie niż konto, które o nim wspomina.